Απερχόμενοι πρωθυπουργοί: Τα… ρεκόρ του Τσίπρα

 

Της Μαριάννας Σκυλακάκη***

Τα στοιχεία που ακολουθούν αφορούν την πολιτική περίοδο πριν από την εθνική τραγωδία στην Ανατολική Αττική, συνεπώς δεν συνυπολογίζουν τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή στο εκλογικό σώμα. Ερμηνεύουν όμως, πιθανώς, γιατί τη συγκεκριμένη κυβέρνηση απασχολούν τόσο πολύ η επικοινωνία και οι εκλογικοί συσχετισμοί, ώστε να βλέπει τα πάντα υπό το αυτό το πρίσμα, ακόμη και μεγάλες κρίσεις όπως αυτή που κατέληξε σε απόλυτη καταστροφή πριν από μερικές ημέρες.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι απλός: τα στοιχεία των ερευνών κοινής γνώμης είναι τόσο καταστροφικά για την κυβέρνηση, ώστε η αγωνιώδης και μάταια προσπάθεια ανατροπής τους έχει καταντήσει μονομανία, ώστε να έχει απόλυτη προτεραιότητα ό,τι άλλο και να συμβαίνει.

«Μα», θα απαντήσουν οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές, «τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα, υπάρχει ελπίδα. Στο κάτω κάτω, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μέχρι στιγμής κατακρημνιστεί όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις που έχασαν, η μία μετά την άλλη, την εξουσία. Ο Αλέξης Τσίπρας αντέχει». Αντίστοιχα θα ακούσει κάποιος και από φοβικούς της άλλης πλευράς: «Γιατί η διαφορά είναι μόνο 10 μονάδες;». Continue reading →

Advertisements

Ο αλαζόνας Ερντογάν, δεν έμαθε το μάθημα των αρχαίων Ελλήνων

Ένα άρθρο-κόλαφο για τον Ερντογάν φιλοξενεί ο Guardian.

«Η ύβρις φέρνει τη νέμεση, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Πρόκειται για ένα μάθημα ζωής που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο αλαζόνας ηγέτης της Τουρκίας, μοιάζει ανίκανος να καταλάβει την ώρα που η χώρα του βυθίζεται σε μια κρίση που ο ίδιος προκάλεσε» γράφει ο αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας, Σάιμον Τίσνταλ και συνεχίζει:

«Ο Ερντογάν είπε πριν από τις εκλογές του Ιουνίου ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι μια ισχυρή προεδρία και ότι ο ίδιος είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος να την ασκήσει. Η επιθυμία του εκπληρώθηκε. Και τώρα η Τουρκία διέρχεται κρίση. Η κατάρρευση της εικόνας του ισχυρού άνδρα ήρθε πιο γρήγορα απ’όσο αναμενόταν. Και δεδομένου ότι ο Ερντογάν είναι αυτές τις ημέρες ο μόνος που κρατά τα ηνία, δύσκολα θα αποφύγει την ανάληψη της ευθύνης. Continue reading →

Το παραμύθι της Αριστεράς και πώς το πιστέψαμε

Του Σάκη Μουμτζή

Η Αριστερά παγκοσμίως επέδειξε μια δεινότητα στην εκφορά του λόγου της. Γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι τις ιδέες της να τις εγκολπωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες, ανέπτυξε στον ύψιστο βαθμό την προπαγάνδα και την αγκιτάτσια.

Έτσι από ένα καθοδηγητικό κέντρο εκπέμπονταν μηνύματα που τα αναπαρήγαγαν εκατομμύρια ηχεία σε όλον τον κόσμο, κατά τρόπο ομοιόμορφο.

Με αυτόν τον τρόπο οι αγκιτάτορες της Αριστεράς κατόρθωσαν να πείσουν ένα σημαντικό κομμάτι του πλανήτη πως αυτοί είναι ειρηνόφιλοι και οι αντίπαλοι τους πολεμοχαρείς. Πως αυτοί είναι προοδευτικοί και οι αντίπαλοι τους αντιδραστικοί. Continue reading →

Η σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας θα «γεννήσει» το νέο

Σάββας Καλεντερίδης 

Οι ΗΠΑ επί μισό και παραπάνω αιώνα ήταν πάντα (ή σχεδόν πάντα) στο πλευρό της Τουρκίας και απέναντι στην Ελλάδα σε μείζονα ζητήματα για τον ελληνισμό, όπως η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, και η βάρβαρη εισβολή και κατοχή της Κύπρου από τους Τούρκους. Το γεγονός αυτό δεν επέτρεψε στους Έλληνες πολίτες να αποδεχτούν και να κατανοήσουν αυτά που γράφουμε εδώ και παραπάνω από πέντε χρόνια για τη σοβούσα κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Κανείς στην Ελλάδα δεν πίστευε ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία θα επιδεινωθούν και θα φθάσουν στο σημείο που είναι σήμερα, με την Ουάσινγκτον να έχει επιβάλει κυρώσεις στους υπουργούς Εσωτερικών και Δικαιοσύνης γιατί παίζουν ενεργό ρόλο στην παράνομη κράτηση του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον.

Continue reading →

Η τραγωδία ως ευκαιρία για την ειρηνική επανάσταση που χρειάζεται η Ελλάδα

Μάκης Ανδρονόπουλος

Η Ελλάδα δεν εκσυγχρονίζεται, ούτε μεταρρυθμίζεται γιατί δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη. Τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις τις έχουν ανάγκη τα συμφέροντα, μεγάλα και μικρά, που λεηλατούν τη χώρα. Δεν έχει ανάγκη να εκσυγχρονιστούν οι θλιβερές δομές της ανομίας, να μεταρρυθμιστεί το αναποτελεσματικό πελατειακό κράτος για να γίνει αποδοτικότερο για τους εκμεταλλευτές του. Πρέπει αυτές οι δομές να καταστραφούν για να φτιαχτούν με άλλες παραδοχές, με άλλους ανθρώπους, με άλλα συστήματα. Η Ελλάδα χρειάζεται δομικές ριζοσπαστικές αλλαγές.

Το δημοσιονομικό κόστος γι’ αυτό δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Μπορούν να γίνουν οι αλλαγές και να αλλάξουν όλες οι προτεραιότητες και στις δαπάνες. Το καθοριστικό για την αλλαγή παραδείγματος είναι η παραδοχή της πραγματικότητας και η ριζοσπαστική αναθεώρησή της μέσα από στιβαρά καινοτομικά σχέδια που επιβάλει μια ισχυρή πολιτική βούληση, εκπαιδεύοντας τη διοίκηση και εμπλέκοντας συστηματικά τους πολίτες. Continue reading →

Ούτε μαζί τα φάγαμε, ούτε μαζί καήκαμε

Σταύρος Λυγερός

Παρότι η κοινωνία βρίσκεται ακόμα μεταξύ σοκ και πένθους, έχει ήδη αρχίσει η αναπόφευκτη ανταλλαγή πυρών μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με τη συμμετοχή, όπως συμβαίνει πάντα, των Μίντια, αλλά και πολιτών (κατά κανόνα οπαδών) στα κοινωνικά δίκτυα. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: οξύτατη πόλωση με βάση τη διαχωριστική γραμμή που υπήρχε πριν την καταστροφική πυρκαγιά. Η αντιπολίτευση φορτώνει όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση, η δε κυβέρνηση τις φορτώνει στα σημερινά αντιπολιτευόμενα κόμματα που κυβέρνησαν επί δεκαετίες.

Ας προσπαθήσουμε, όμως, να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά:

Πρώτον: οι ανθρώπινες απώλειες και οι υλικές ζημιές από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες, δεν μπορούν να αποτραπούν ολοσχερώς. Μπορούν, όμως, με κατάλληλο σχεδιασμό και οργάνωση, με αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και με επαρκή μέσα, τα καταστροφικά αποτελέσματα να συρρικνωθούν. Αυτός πρέπει να είναι ο μόνιμος στόχος της Πολιτείας. Continue reading →

Λαμπρό έθνος, άχρηστο κράτος

Του Αλέξη Παπαχελά – Καθημερινή

Ένας πολύ σημαντικός Ευρωπαίος ηγέτης, που αγαπάει ειλικρινά την Ελλάδα, έχει πει την αλήθεια με έναν μοναδικό τρόπο: «Αυτοί οι Ελληνες! Ενα τόσο μεγάλο έθνος με ένα τόσο άχρηστο κράτος». Έχει δυστυχώς πολύ δίκιο. Ζήσαμε μόλις μια εθνική τραγωδία. Γυρνάμε γύρω γύρω σαν τα κοτόπουλα αναζητώντας ευθύνες και συνωμοσίες. Το κάνουμε κάθε φορά που ζούμε κάτι ανάλογο, αλλά δεν μαθαίνουμε και δεν κάνουμε τίποτα στην πράξη για να μην επαναληφθεί.

Το ελληνικό κράτος λιώνει πραγματικά μόλις έρχεται αντιμέτωπο με κρίσεις. Το ζήσαμε στα Ιμια, στις φωτιές του 2007, στις πρόσφατες φωτιές και σε πολλές ακόμη περιπτώσεις. Δεν ήταν, για παράδειγμα, αυτή εικόνα πρωθυπουργού στο συντονιστικό κέντρο της Πυροσβεστικής. Καθισμένος σε ένα τραπέζι σε μια «χύμα» κατάσταση, με άσχετους γύρω γύρω παρατρεχάμενους να ρωτάνε παλαβά πράγματα τους υπηρεσιακούς. Ήταν βέβαια εικόνα οικεία, γιατί δυστυχώς έχει επαναληφθεί. Continue reading →

Το τουρκικό ΣΕΑ, ο πάστορας Άντριου Μπράνσον, οι δυο παρατημένοι Έλληνες και η ΕΕ

Η χρήση από τις ΗΠΑ απειλητικής γλώσσας εναντίον της Τουρκίας είναι «απαράδεκτη και ασεβής», δεδομένων των δεσμών μεταξύ των δύο συμμάχων, επισήμανε σε μια ανακοίνωση που εξέδωσε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας, μετά από συνεδρίαση που διήρκεσε περισσότερο από πέντε ώρες υπό την προεδρία του προέδρου της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Στην ανακοίνωση το τουρκικό ΣΕΑ επικαλείται τη συμμαχική σχέση μεταξύ των δυο χωρών, κάτι που τον τελευταίο καιρό είχαν οι Τούρκοι λησμονήσει και χρησιμοποιούσαν τον… ελαφρά υποβαθμισμένο όρο «εταίροι» και αίφνης, στριμωγμένοι, ανακάλυψαν ότι «θα βλάψουν ανεπανόρθωτα τους στρατηγικούς δεσμούς των δύο χωρών». Continue reading →

Κυβέρνηση σαν πρωτοετής φοιτητής, μια εργασία “στο πόδι” να πάρει το “5” δραπετεύοντας…

Καθώς περνούν οι μέρες, αρχίζει να γίνεται εμφανές ότι η πυρκαγιά στο Μάτι, πρόκειται για την πλέον φονική στη χώρα, ξεπερνώντας και τις πυρκαγιές του 2007. Το δραματικό σε σχέση με όλες αυτές τις τραγωδίες, είναι η μετέπειτα αγωνία: Και τελικά, πόσοι ακριβώς είναι οι αγνοούμενοι; Θα τα καταφέρουν όλοι οι τραυματίες; Παρακαλούμε για μια καλή είδηση. Έστω και για έναν άνθρωπο, ότι τον βρήκαν κάπου ζωντανό. Ότι γλίτωσε.

Ζώντας σε αυτή την αγωνία, η θεματολογία και ο σχολιασμός ακολουθούν τους δικούς τους κανόνες και ήδη έχουν πάρει το δρόμο τους. Όμως, η κοινωνία, την οποία όλοι επικαλούνται, έχει αρχίσει να αποστασιοποιείται από τις κάθε είδους μάχες που υποτίθεται συμβαίνουν για λογαριασμό της. Και για λογαριασμό των νεκρών συνανθρώπων μας. Continue reading →