Η αυτοκτονία των Ελλήνων

Η περιθωριοποίηση της σημερινής νεολαίας, η απομάκρυνση της από την πολιτική λόγω των διεφθαρμένων, υποτελών στους ξένους κομμάτων και η μαζική εγκατάλειψη της χώρας, αποτελεί το νούμερο ένα κοινωνικό μας πρόβλημα – το οποίο οδηγεί στην αυτοχειρία μας ως Έθνος.

Άποψη  

Έχουμε ήδη αναφερθεί στη νεκρική σιγή των νέων (άρθρο), με την έννοια πως αυτό που μας προκαλεί εντύπωση είναι η μη αντίδραση τους σε όλα όσα συμβαίνουν, ειδικά των φοιτητών – οι οποίοι ανέκαθεν ήταν πρωτοπόροι, όταν κινδύνευε η πατρίδα και η ελευθερία τους, όπως στην εποχή της δικτατορίας στην Ελλάδα.

Εύλογα λοιπόν υποθέτει κανείς πως είτε δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς συμβαίνει, είτε έχουν διαβρωθεί από τις συνθήκες που επικρατούσαν και συνεχίζουν να επικρατούν στη χώρα μας – αφού είναι αδύνατον να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα το έγκλημα που συντελείται εις βάρος τους. Continue reading →

Advertisements

Εξωγήινα πράγματα…

Μου εμφανίστηκε μια μέρα ένας εξωγήινος. Ήμουν μονάχος και φοβήθηκα. Απ’ τη σαστιμάρα μου έκανα πως θα τον χτυπήσω, παρότι μου ’ριχνε στο ύψος δύο κεφάλια τουλάχιστον. Σήκωσε τα δυο χέρια του που είχαν τέσσερα δάχτυλα το καθένα, εκ των οποίων δύο ήταν αντίχειρες, παρακλητικά και καθησυχαστικά. Έβγαλε κάτι ήχους περίεργους αλλά μελωδικούς, ενώ ταυτόχρονα μ’ ένα τρίτο μέλος (χέρι δεν το ’λεγες, καθώς έφερνε πιο πολύ σε πλοκάμι) τράβηξε έναν κρύσταλλο μέσα από μια φαρδιά τσέπη του ολόσωμου ρούχου του.

Καθώς έβγαλε ακριβώς τους ίδιους ήχους, ο κρύσταλλος εξέπεμψε σε άπταιστα ελληνικά: «έρχομαι ειρηνικά, θέλω να μιλήσουμε». «Ακούω», το μόνο που μπόρεσα να ψελλίσω…

Continue reading →

Το έγκλημα κλοπής και σφετερισμού της Μακεδονίας συνεχίζεται

Το έχουμε ξαναγράψει, όμως στη συγκεκριμένη συγκυρία, λίγα εικοσιτετράωρα πριν από το δημοψήφισμα στα Σκόπια, κρίνεται σκόπιμο να το επαναφέρουμε στο προσκήνιο. Όταν ο Τίτο το 1944 αποφάσισε να δημιουργήσει την «Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας» στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβίας, για να ακολουθήσει αμέσως μετά η δημιουργία της ανύπαρκτης μέχρι τότε «μακεδονικής γλώσσας» και η καλλιέργεια στους μέχρι τότε βουλγαρικής συνείδησης κατοίκους της επαρχίας Βαρντάρσκα της «μακεδονικής συνείδησης», η επίσημη θέση των ΗΠΑ ήταν η εξής:

Continue reading →

Απερχόμενοι πρωθυπουργοί: Τα… ρεκόρ του Τσίπρα

 

Της Μαριάννας Σκυλακάκη***

Τα στοιχεία που ακολουθούν αφορούν την πολιτική περίοδο πριν από την εθνική τραγωδία στην Ανατολική Αττική, συνεπώς δεν συνυπολογίζουν τις επιπτώσεις που θα έχει αυτή στο εκλογικό σώμα. Ερμηνεύουν όμως, πιθανώς, γιατί τη συγκεκριμένη κυβέρνηση απασχολούν τόσο πολύ η επικοινωνία και οι εκλογικοί συσχετισμοί, ώστε να βλέπει τα πάντα υπό το αυτό το πρίσμα, ακόμη και μεγάλες κρίσεις όπως αυτή που κατέληξε σε απόλυτη καταστροφή πριν από μερικές ημέρες.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι απλός: τα στοιχεία των ερευνών κοινής γνώμης είναι τόσο καταστροφικά για την κυβέρνηση, ώστε η αγωνιώδης και μάταια προσπάθεια ανατροπής τους έχει καταντήσει μονομανία, ώστε να έχει απόλυτη προτεραιότητα ό,τι άλλο και να συμβαίνει.

«Μα», θα απαντήσουν οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές, «τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα, υπάρχει ελπίδα. Στο κάτω κάτω, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει μέχρι στιγμής κατακρημνιστεί όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις που έχασαν, η μία μετά την άλλη, την εξουσία. Ο Αλέξης Τσίπρας αντέχει». Αντίστοιχα θα ακούσει κάποιος και από φοβικούς της άλλης πλευράς: «Γιατί η διαφορά είναι μόνο 10 μονάδες;». Continue reading →

Ο αλαζόνας Ερντογάν, δεν έμαθε το μάθημα των αρχαίων Ελλήνων

Ένα άρθρο-κόλαφο για τον Ερντογάν φιλοξενεί ο Guardian.

«Η ύβρις φέρνει τη νέμεση, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Πρόκειται για ένα μάθημα ζωής που ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο αλαζόνας ηγέτης της Τουρκίας, μοιάζει ανίκανος να καταλάβει την ώρα που η χώρα του βυθίζεται σε μια κρίση που ο ίδιος προκάλεσε» γράφει ο αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας, Σάιμον Τίσνταλ και συνεχίζει:

«Ο Ερντογάν είπε πριν από τις εκλογές του Ιουνίου ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι μια ισχυρή προεδρία και ότι ο ίδιος είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος να την ασκήσει. Η επιθυμία του εκπληρώθηκε. Και τώρα η Τουρκία διέρχεται κρίση. Η κατάρρευση της εικόνας του ισχυρού άνδρα ήρθε πιο γρήγορα απ’όσο αναμενόταν. Και δεδομένου ότι ο Ερντογάν είναι αυτές τις ημέρες ο μόνος που κρατά τα ηνία, δύσκολα θα αποφύγει την ανάληψη της ευθύνης. Continue reading →

Το παραμύθι της Αριστεράς και πώς το πιστέψαμε

Του Σάκη Μουμτζή

Η Αριστερά παγκοσμίως επέδειξε μια δεινότητα στην εκφορά του λόγου της. Γνωρίζοντας πόσο σημαντικό είναι τις ιδέες της να τις εγκολπωθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες, ανέπτυξε στον ύψιστο βαθμό την προπαγάνδα και την αγκιτάτσια.

Έτσι από ένα καθοδηγητικό κέντρο εκπέμπονταν μηνύματα που τα αναπαρήγαγαν εκατομμύρια ηχεία σε όλον τον κόσμο, κατά τρόπο ομοιόμορφο.

Με αυτόν τον τρόπο οι αγκιτάτορες της Αριστεράς κατόρθωσαν να πείσουν ένα σημαντικό κομμάτι του πλανήτη πως αυτοί είναι ειρηνόφιλοι και οι αντίπαλοι τους πολεμοχαρείς. Πως αυτοί είναι προοδευτικοί και οι αντίπαλοι τους αντιδραστικοί. Continue reading →

Η σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας θα «γεννήσει» το νέο

Σάββας Καλεντερίδης 

Οι ΗΠΑ επί μισό και παραπάνω αιώνα ήταν πάντα (ή σχεδόν πάντα) στο πλευρό της Τουρκίας και απέναντι στην Ελλάδα σε μείζονα ζητήματα για τον ελληνισμό, όπως η εθνοκάθαρση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου, και η βάρβαρη εισβολή και κατοχή της Κύπρου από τους Τούρκους. Το γεγονός αυτό δεν επέτρεψε στους Έλληνες πολίτες να αποδεχτούν και να κατανοήσουν αυτά που γράφουμε εδώ και παραπάνω από πέντε χρόνια για τη σοβούσα κρίση στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Κανείς στην Ελλάδα δεν πίστευε ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία θα επιδεινωθούν και θα φθάσουν στο σημείο που είναι σήμερα, με την Ουάσινγκτον να έχει επιβάλει κυρώσεις στους υπουργούς Εσωτερικών και Δικαιοσύνης γιατί παίζουν ενεργό ρόλο στην παράνομη κράτηση του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον.

Continue reading →

Η τραγωδία ως ευκαιρία για την ειρηνική επανάσταση που χρειάζεται η Ελλάδα

Μάκης Ανδρονόπουλος

Η Ελλάδα δεν εκσυγχρονίζεται, ούτε μεταρρυθμίζεται γιατί δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη. Τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις τις έχουν ανάγκη τα συμφέροντα, μεγάλα και μικρά, που λεηλατούν τη χώρα. Δεν έχει ανάγκη να εκσυγχρονιστούν οι θλιβερές δομές της ανομίας, να μεταρρυθμιστεί το αναποτελεσματικό πελατειακό κράτος για να γίνει αποδοτικότερο για τους εκμεταλλευτές του. Πρέπει αυτές οι δομές να καταστραφούν για να φτιαχτούν με άλλες παραδοχές, με άλλους ανθρώπους, με άλλα συστήματα. Η Ελλάδα χρειάζεται δομικές ριζοσπαστικές αλλαγές.

Το δημοσιονομικό κόστος γι’ αυτό δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Μπορούν να γίνουν οι αλλαγές και να αλλάξουν όλες οι προτεραιότητες και στις δαπάνες. Το καθοριστικό για την αλλαγή παραδείγματος είναι η παραδοχή της πραγματικότητας και η ριζοσπαστική αναθεώρησή της μέσα από στιβαρά καινοτομικά σχέδια που επιβάλει μια ισχυρή πολιτική βούληση, εκπαιδεύοντας τη διοίκηση και εμπλέκοντας συστηματικά τους πολίτες. Continue reading →

Ούτε μαζί τα φάγαμε, ούτε μαζί καήκαμε

Σταύρος Λυγερός

Παρότι η κοινωνία βρίσκεται ακόμα μεταξύ σοκ και πένθους, έχει ήδη αρχίσει η αναπόφευκτη ανταλλαγή πυρών μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με τη συμμετοχή, όπως συμβαίνει πάντα, των Μίντια, αλλά και πολιτών (κατά κανόνα οπαδών) στα κοινωνικά δίκτυα. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: οξύτατη πόλωση με βάση τη διαχωριστική γραμμή που υπήρχε πριν την καταστροφική πυρκαγιά. Η αντιπολίτευση φορτώνει όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση, η δε κυβέρνηση τις φορτώνει στα σημερινά αντιπολιτευόμενα κόμματα που κυβέρνησαν επί δεκαετίες.

Ας προσπαθήσουμε, όμως, να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά:

Πρώτον: οι ανθρώπινες απώλειες και οι υλικές ζημιές από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες, δεν μπορούν να αποτραπούν ολοσχερώς. Μπορούν, όμως, με κατάλληλο σχεδιασμό και οργάνωση, με αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και με επαρκή μέσα, τα καταστροφικά αποτελέσματα να συρρικνωθούν. Αυτός πρέπει να είναι ο μόνιμος στόχος της Πολιτείας. Continue reading →