Η Τουρκία και ο Ερντογάν πέρα από τις ψευδαισθήσεις μας

Σκοτεινά σύννεφα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ

Θα μπορούσε να αναφερθεί η λαϊκή ρήση «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» για να αξιολογηθεί η κυβερνητική –αλλά και η κοινωνική– αντίδραση στην απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που συνελήφθησαν, εν καιρώ ειρήνης, περιπολούντες στον Έβρο.

Δυστυχώς, πρόκειται για κάτι χειρότερο. Ένα ανίκανο πολιτικό σύστημα ζει μέσα στις ψευδαισθήσεις του, πιστεύοντας πως μπορεί να αλλάξει η ελληνοτουρκική ατζέντα από μια αναγκαστική κίνηση του Ερντογάν.

Βυθισμένο δε στην πολιτική παρακμή του, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί ως διπλωματική επιτυχία του μια απρόσμενη κατάληξη. Ακριβώς την προηγούμενη μέρα δημοσιεύονταν νέα μέτρα που θα ελάμβανε η ελληνική κυβέρνηση για να πείσει τον Ερντογάν να αφήσει ελεύθερους τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς. Ένα από αυτά ήταν και η ακύρωση των εκδρομικών επισκέψεων των Ευέλπιδων στην Τουρκία. Αυτό και αν αποτελούσε εφιάλτη για τον Τούρκο πρόεδρο! Continue reading →

Advertisements

Η Υποκρισία της Τουρκίας σε Νέα Ύψη

Ο προφανής πειρασμός του Ερντογάν: Ποιές πολεμικές επιχειρήσεις σκέφτεται ο Σουλτάνος

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ

Δεν είναι ακόμη σαφές που θα οδηγήσει ο εντεινόμενος καυγάς του Ταγίπ Ερντογάν με τους Αμερικανούς, αλλά ονειρεύονται εις μάτην όσοι στην Ελλάδα πιστεύουν ότι αυτή η αντιπαράθεση θα περιορίσει την τουρκική απειλή.

Μπορεί εύκολα να συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Η διεθνής περιθωριοποίηση σε συνδυασμό με τους κλυδωνισμούς της τουρκικής οικονομίας και την καταβαράθρωση του εθνικού της νομίσματος, αυξάνει στο έπακρο την νευρικότητα του Τούρκου προέδρου, δημιουργώντας του την ανάγκη να αναζητήσει εναλλακτικές «επιδείξεις ισχύος» προς τόνωση της εσωτερικής του εικόνας.

  • Το προηγούμενο της επιτυχημένης στρατιωτικής επέμβασης στη Συρία, αποτελεί πλέον έναν καλό οδηγό για μελλοντικές πολεμικές επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να στρέψουν το ενδιαφέρον της τουρκικής κοινής γνώμης έξω από το πεδίο της ζοφερής οικονομικής καθημερινότητας. Μόνο που η πιθανότητα να στραφεί και το ενδιαφέρον του Ερντογάν από τον Νότο στην Δύση και το Αιγαίο είναι δυστυχώς ισχυρότερη από ποτέ. Γιατί, αν δεν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, η σημερινή μισοδιαλυμένη Ελλάδα αποτελεί τον μεγάλο και προφανή πειρασμό για έναν αντιπερισπασμό εντυπώσεων…

Continue reading →

Der Spiegel: «Aποστολή εξετελέσθη – H Eλλάδα πεθαίνει»

Εκτενές ρεπορτάζ για την Ελλάδα με αφορμή την επικείμενη ολοκλήρωση του προγράμματος βοήθειας προς στην Ελλάδα φιλοξενεί το Der Spiegel με τίτλο «Αποστολή εξετελέσθη – Η Ελλάδα πεθαίνει» και αναδημοσιεύει η Deutsche Welle.

Μια επίσκεψη σε ένα μικρό ελληνικό χωριό με γηραιούς κυρίως κατοίκους και λίγα παιδιά γίνεται αφορμή για μια αποτίμηση της διάσωσης της Ελλάδας και των μεταρρυθμίσεων. «273,7 δις ευρώ έδωσαν στην Ελλάδα η ΕΚΤ, η Κομισιόν και το ΔΝΤ. Η χώρα μπορεί πια να δανειστεί μόνη της από τις διεθνείς αγορές.

Ένα από τα μεγαλύτερα δράματα στην ευρωπαϊκή ιστορία φτάνει προσωρινά σε ένα τέλος: η ελληνική κρίση χρέους. Οδήγησε το ευρώ στο χείλος του γκρεμού και δίχασε την ΕΕ. Και μετέτρεψε την Ελλάδα σε μια άλλη χώρα. Κανένα άλλο κράτος του κόσμου δεν έχει μελετηθεί τόσο ενδελεχώς. Continue reading →

Η τραγωδία ως ευκαιρία για την ειρηνική επανάσταση που χρειάζεται η Ελλάδα

Μάκης Ανδρονόπουλος

Η Ελλάδα δεν εκσυγχρονίζεται, ούτε μεταρρυθμίζεται γιατί δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη. Τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις τις έχουν ανάγκη τα συμφέροντα, μεγάλα και μικρά, που λεηλατούν τη χώρα. Δεν έχει ανάγκη να εκσυγχρονιστούν οι θλιβερές δομές της ανομίας, να μεταρρυθμιστεί το αναποτελεσματικό πελατειακό κράτος για να γίνει αποδοτικότερο για τους εκμεταλλευτές του. Πρέπει αυτές οι δομές να καταστραφούν για να φτιαχτούν με άλλες παραδοχές, με άλλους ανθρώπους, με άλλα συστήματα. Η Ελλάδα χρειάζεται δομικές ριζοσπαστικές αλλαγές.

Το δημοσιονομικό κόστος γι’ αυτό δεν είναι καθοριστικής σημασίας. Μπορούν να γίνουν οι αλλαγές και να αλλάξουν όλες οι προτεραιότητες και στις δαπάνες. Το καθοριστικό για την αλλαγή παραδείγματος είναι η παραδοχή της πραγματικότητας και η ριζοσπαστική αναθεώρησή της μέσα από στιβαρά καινοτομικά σχέδια που επιβάλει μια ισχυρή πολιτική βούληση, εκπαιδεύοντας τη διοίκηση και εμπλέκοντας συστηματικά τους πολίτες. Continue reading →

Ούτε μαζί τα φάγαμε, ούτε μαζί καήκαμε

Σταύρος Λυγερός

Παρότι η κοινωνία βρίσκεται ακόμα μεταξύ σοκ και πένθους, έχει ήδη αρχίσει η αναπόφευκτη ανταλλαγή πυρών μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, με τη συμμετοχή, όπως συμβαίνει πάντα, των Μίντια, αλλά και πολιτών (κατά κανόνα οπαδών) στα κοινωνικά δίκτυα. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: οξύτατη πόλωση με βάση τη διαχωριστική γραμμή που υπήρχε πριν την καταστροφική πυρκαγιά. Η αντιπολίτευση φορτώνει όλες τις ευθύνες στην κυβέρνηση, η δε κυβέρνηση τις φορτώνει στα σημερινά αντιπολιτευόμενα κόμματα που κυβέρνησαν επί δεκαετίες.

Ας προσπαθήσουμε, όμως, να βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά:

Πρώτον: οι ανθρώπινες απώλειες και οι υλικές ζημιές από φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί, πυρκαγιές, πλημμύρες, δεν μπορούν να αποτραπούν ολοσχερώς. Μπορούν, όμως, με κατάλληλο σχεδιασμό και οργάνωση, με αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας και με επαρκή μέσα, τα καταστροφικά αποτελέσματα να συρρικνωθούν. Αυτός πρέπει να είναι ο μόνιμος στόχος της Πολιτείας. Continue reading →

Λαμπρό έθνος, άχρηστο κράτος

Του Αλέξη Παπαχελά – Καθημερινή

Ένας πολύ σημαντικός Ευρωπαίος ηγέτης, που αγαπάει ειλικρινά την Ελλάδα, έχει πει την αλήθεια με έναν μοναδικό τρόπο: «Αυτοί οι Ελληνες! Ενα τόσο μεγάλο έθνος με ένα τόσο άχρηστο κράτος». Έχει δυστυχώς πολύ δίκιο. Ζήσαμε μόλις μια εθνική τραγωδία. Γυρνάμε γύρω γύρω σαν τα κοτόπουλα αναζητώντας ευθύνες και συνωμοσίες. Το κάνουμε κάθε φορά που ζούμε κάτι ανάλογο, αλλά δεν μαθαίνουμε και δεν κάνουμε τίποτα στην πράξη για να μην επαναληφθεί.

Το ελληνικό κράτος λιώνει πραγματικά μόλις έρχεται αντιμέτωπο με κρίσεις. Το ζήσαμε στα Ιμια, στις φωτιές του 2007, στις πρόσφατες φωτιές και σε πολλές ακόμη περιπτώσεις. Δεν ήταν, για παράδειγμα, αυτή εικόνα πρωθυπουργού στο συντονιστικό κέντρο της Πυροσβεστικής. Καθισμένος σε ένα τραπέζι σε μια «χύμα» κατάσταση, με άσχετους γύρω γύρω παρατρεχάμενους να ρωτάνε παλαβά πράγματα τους υπηρεσιακούς. Ήταν βέβαια εικόνα οικεία, γιατί δυστυχώς έχει επαναληφθεί. Continue reading →

Συρρίκνωση του ελληνισμού και διάλυση της Ελλάδας

 

Ιδιαίτερα μετά τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Αν. Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας, που ολοκληρώθηκε με τη Μικρασιατική Καταστροφή, είναι σε εξέλιξη μια διαδικασία αποδυνάμωσης ή και εξάλειψης πληθυσμιακά, οικονομικά και πνευματικά ισχυρών ελληνικών κοινοτήτων από διάφορες περιοχές της Μεσογείου και του Εύξεινου Πόντου, που ονομάζεται συρρίκνωση του ελληνισμού. Το φαινόμενο αυτό το είδαμε να εξελίσσεται, και στο πλαίσιο αυτό να χάνεται ο ελληνισμός της Βόρειας Θράκης (Αν. Ρωμυλίας), της Ανατολίας, της Γεωργίας, της Ρωσίας, της Ουκρανίας, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης, της Αιγύπτου καθώς και άλλες μικρότερες κοινότητες. Continue reading →

Ελλάδα, κάτι σαν μπανανία…

Είναι δομικό χαρακτηριστικό αυτής της χώρας. Μετά την αποικιοποίησή της μέσω του χρέους που προέκυψε από το πρώτο δάνειο που συνάψαμε με τους Άγγλους το 1823, δύο μόλις χρόνια μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης, και τη δολοφονία του Καποδίστρια από τα ίδια κέντρα που εξέδωσαν το δάνειο, οι Έλληνες πολίτες δεν διεκδικήσαμε ποτέ και με αξιοπρεπή τρόπο την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Χύθηκαν ποταμοί αίματος στους εθνικούς αγώνες, όμως πάντα η Ελλάδα ήταν μια απολύτως εξαρτημένη χώρα – κυρίως από την Αγγλία, και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τις ΗΠΑ-Αγγλία. Continue reading →