Ένας (ακόμα) νεκρός…

1845dec890fc267530945124d74dd16c

Χτες στην Αθήνα, στους Αμπελόκηπους, ένας ακόμα άστεγος βρήκε το θάνατο. Ο θάνατος φαίνεται να προήλθε από εγκαύματα καθώς είχε ανάψει φωτιά για να ζεσταθεί από τον χιονιά…

Στην Ελλάδα των χιλιάδων άστεγων, σύμφωνα με την απογραφή που διεξήχθη το 2011 από την ΕΛΣΤΑΤ υπάρχουν 6.384.353 κατοικίες. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία το 35,3% των κατοικιών αυτών είναι κενές και οι περισσότερες βρίσκονται στις περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας.

Την ώρα όμως που πάνω από 2.000.000 κατοικίες είναι κενές (με εκατοντάδες χιλιάδες από αυτές να βρίσκονται στην Αθήνα), χιλιάδες είναι οι άστεγοι στους δρόμους και ακόμα περισσότερες χιλιάδες οι οικογένειες που η οικονομική καταστροφή εξωθεί κι αυτές στο δρόμο, καθώς αδυνατούν να πληρώσουν στεγαστικά δάνεια και ενοίκια. (περισσότερα…)

Advertisements

Η άνοδος της πλουτοκρατίας και η αποτυχία της πολιτικής

tsaiTου Paul Marshall*, Financial Times,

Εκείνο που φοβίζει τον κόσμο είναι ότι ο αγγλοσαξονικός καπιταλισμός οδεύει στο πλουτοκρατικό μοντέλο. Την οικονομία τη διοικούν οι πλούσιοι για τους πλούσιους. Κι αυτό είναι αποτυχία της πολιτικής, όχι του καπιταλισμού.

Είναι εύκολες οι διαμαρτυρίες εναντίον του σύγχρονου καπιταλισμού. Δεν είναι εύκολη, όμως, η προσφορά μιας ουσιαστικής εναλλακτικής λύσης. Και όταν οι επικριτές της δυτικής οικονομικής τάξης πραγμάτων, από τον Τόμας Πίκετι, μέχρι τον «επαναστάτη»-κωμικό Ράσελ Μπραντ, δεν το καταφέρνουν, τους επικρίνουμε. Ίσως επειδή δεν θέτουμε (ή δε θέτουν) τη σωστή ερώτηση. Ίσως να μην υπάρχει αποδεδειγμένη και προφανής εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό. Υπάρχουν όμως καθοριστικές επιλογές γιατί υπάρχουν διαφορετικά είδη καπιταλισμού. (περισσότερα…)

Aside

Πώς εκτροχιάστηκε ο καπιταλισμός διερωτάται το «Spiegel»

agim sulaj albania stranger-LΗ παγκόσμια οικονομία μπορεί να επανεφεύρει τον εαυτό της ;

Έξι χρόνια μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, η ανάπτυξη στον βιομηχανοποιημένο κόσμο είναι μηδαμινή, ένα ακόμη κραχ φαίνεται πιθανό και το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών συνεχίζει να διευρύνεται. Μπορεί η παγκόσμια οικονομία να επανεφεύρει τον εαυτό της; αναρωτιέται το «Spiegel» σε άρθρο του με τίτλο «Το σύστημα ζόμπι: πώς εκτροχιάστηκε ο καπιταλισμός».

Το γερμανικό περιοδικό παρατηρεί ότι ο όρος «συμπερίληψη» ακούγεται πλέον σε μέρη όπου δεν ακουγόταν ποτέ στο παρελθόν, όπως στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ή στην ετήσια συνάντηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ). Σημαίνει τη δυνατότητα να επιτραπεί σε όσο περισσότερα κοινωνικά στρώματα να επωφεληθούν από την οικονομική πρόοδο.

Όταν έπεσε το Τείχος του Βερολίνου πριν από 25 χρόνια, το φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο της Δύσης φαινόταν ότι θα σάρωνε. Σήμερα κανείς δεν μιλάει πλέον για τα οφέλη του απρόσκοπτου καπιταλισμού. Ολοι μιλούν για «στασιμότητα». (περισσότερα…)

Φοβού τον καπιταλισμό και δώρα φέροντα

topple-capitalismΠαρακολουθώντας κανείς την πολιτική και το πώς αυτή ασκείται σε διάφορες μορφές και κάτω από ποικίλες συνθήκες, διακρίνει πάντα ένα δεδομένο σταθερό, και θα έλεγε κανείς αόρατο, με την έννοια πως δρα υποσυνείδητα. Η εξουσία στηρίζεται στον φόβο αυτών που κατέχω και στον φόβο όσων επιθυμώ να κατέχω, ενώ στην ουσία δεν κατέχω τίποτα – τουλάχιστον διά παντός. Όλα είναι τετελεσμένα, απελπιστικά προσωρινά, άρα έχουν περιορισμένη διάρκεια. Από τον φόβο του θανάτου ώς αυτόν του απλήρωτου λογαριασμού ή του ανοιχτού θερμοσίφωνα, καλούμαστε να φοβόμαστε για μιαν ατέλειωτη σειρά πραγμάτων. Κάθε μέρα ξεκινά με μια λίστα υποχρεώσεων που δεσμεύουν τον κάθε έναν μας με διαφορετικό τρόπο. (περισσότερα…)

«ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ… ΔΕΝ ΕΧΑΣΑΝ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ»!!! (ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. – ΜΕΡΟΣ 2 )

imagesΕνώ στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες οι συνεργάτες των ναζί τιμωρούνται, στην Ελλάδα επιβραβεύονται, ακόμη και με το σχέδιο Μάρσαλ. Τα μεγάλα ποσά του σχεδίου είναι για λίγες επιχειρήσεις, που στη κατοχή δούλεψαν για τον κατακτητή, παράδειγμα τα «υφαντουργεία Λαναρά». Όταν και αυτά τα χρήματα στερεύουν, οι παλιοί χίτες και οι ταγματασφαλίτες καλούνται και πάλι στην εξουσία. (περισσότερα…)

«Στη χώρα που οι συνεργάτες των Ναζί… δεν έχασαν τον πόλεμο»!!! (ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε. – Μέρος 1 )

corporatism(Απομαγνητοφωνημένα αποσπάσματα από το ντοκιμαντέρ Φασισμός Α.Ε.)
Η ενημέρωση για την ιστορική πραγματικότητα της διαχρονικής σχέσης του καπιταλισμού με το φασισμό και το ναζισμό, αποτελεί το «χρέος» – την οφειλόμενη ενέργεια. Το ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου «ΦΑΣΙΣΜΟΣ Α.Ε.», σε δημοσιογραφική έρευνα των Λ.Βατικιώτη, Α.Φωτιάδη και Μ.Τσώμου, τεκμηριώνει τα γεγονότα καταθέτοντας αυτό που όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι έχει συμβεί: (περισσότερα…)

Ο εθνομηδενισμός της αριστεράς και των αναρχικών προωθεί αυτό που θέλει ο ιμπεριαλισμός

155272b93437c021c78028bafcc797b0Τι θέλει ο νεο-φιλελευθερισμός (=καπιταλισμός);

Αυτό που είπε κάποτε η Μ. Θάτσερ: “δεν υπάρχουν κοινωνίες, μόνο άτομα“.

Αυτό λένε και οι εθνομηδενιστές: “δεν υπάρχουν κοινωνίες (=έθνικές κοινωνίες, με ιδιαιτερότες εθνικές, εθνικά συνεκτικά στοιχεία, κλπ κλπ), μόνο άτομα”.

Και παριστάνουν και τον προοδευτικό αριστερό.

Ο εθνομηδενισμός της αριστεράς και των αναρχικών προοωθεί αυτό που θέλει ο πιο μαύρος νεο-φιλελευθερισμός και ιμπεριαλισμός της εποχής μας.

Να ΜΗΝ γίνουμε ποτέ σύνολο, να είμαστε άτομα, όχι κοινωνίες με συνείδηση των συνδετικών εθνικών τους στοιχείων, όχι εθνικές κοινωνίες με συνείδηση του εαυτού τους, όχι εθνικές κοινωνίες με το αίτημα της πολιτικής και συλλογικής ελευθερίας. Το οποίο αίτημα της συλλογικής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ μας το παρέχει το έθνος (=εθνική ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία, κλπ). (περισσότερα…)

Θέλουν να μας κλέψουν ακόμα και τον ύπνο μας

200410171526170Τι έλεγε ο Μαρκούζε τη δεκαετία του 1960

Οταν ο Γερμανός φιλόσοφος, της περίφημης Σχολής της Φρανκφούρτης, Χέρμπερτ Μαρκούζε έγραφε στη δεκαετία του 1960 ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός έχει στερήσει την ελευθερία μας και την έχει αντικαταστήσει απλά με την ελευθερία επιλογής καταναλωτικών αγαθών, δεν θα μπορούσε μάλλον να φανταστεί ότι στον 21ο αιώνα θα έμπαινε στο στόχαστρο και ο… ύπνος.

«Οσοι βρίσκονται στις ζώνες πείνας της κοινωνίας της αφθονίας γίνονται αντικείμενα τόσο κτηνώδους μεταχείρισης, που αναβιώνουν τα μεσαιωνικά βασανιστήρια και μερικά άλλα πιο πρόσφατα.

»Οσο για τους άλλους, λιγότερο απόκληρους, η κοινωνία απαντά στην ανάγκη τους για ελευθερία ικανοποιώντας ανάγκες που κάνουν υποφερτή κι ίσως ανυποψίαστη τη σκλαβιά»,

έλεγε ο Μαρκούζε σε σεμινάριο στο Λονδίνο, το 1967, με θέμα τις «Διαλεκτικές της απελευθέρωσης».

Το τέλος του ύπνου (περισσότερα…)

Πώς ο καπιταλισμός προωθεί κοινωνίες εργένηδων

social-antisocial-banksy-destroy-capitalismΑρεσκόμαστε να θεωρούμε πως είμαστε ελεύθεροι στην ελεύθερη αγορά· πως κατανικούμε τις δυνάμεις της διαφήμισης και δεν χειραγωγούμεθα από τις δυνάμεις της αγοράς. Αλλά υπάρχουν ορισμένες νέες κοινωνικές τάσεις -σαν την αναγόρευση του «εργένη» σε καταναλωτή-υπόδειγμα- που μας θέτουν ενώπιον ορισμένων παραδοξοτήτων: αυτό που θεωρούσαμε ριζοσπαστικό -να μείνουμε εργένηδες- ίσως σήμερα να είναι αντιδραστικό.

Όπως μας προειδοποιούσε εδώ και πάνω από μία δεκαετίας ο κοινωνιολόγος Σίγκμουντ Μπάουμαν (Zygmunt Bauman), η μακρόχρονη σχέση, σαν την σταθερή δουλειά, απορρυθμίζεται τάχιστα και αντικαθίσταται από την βραχυχρόνια σχέση, τις πρόσκαιρες διευθετήσεις χωρίς προοπτική δέσμευσης. Είναι πια δύσκολο να είναι μαζί δύο άνθρωποι με πρόσκαιρες δουλειές χωρίς προοπτική επαγγελματικής σταθερότητας. Ο καπιταλισμός πλέον μας θέλει εργένηδες. (περισσότερα…)