Δώσε φόβο, μάστορα!..

ed76d626f6727cb945929d06efb7189aΕίναι τόσο χοντροκομμένη, τόσο γκροτέσκα η τρομολαγνική-τρομοκρατική προπαγάνδα τους, που προκαλεί, αυτό που πάντα η υπερβολή προκαλεί: το γέλιο!
Και στην χειρότερη περίπτωση προκαλεί την αδιαφορία, ή ακόμη και την αντίδραση.

Γι αυτό, εκφοβίστε μας κι άλλο!
Αντέχουμε. Μπορεί να την βρίσκουμε κιόλας!
Πεισμώνουμε καλύτερα.

Όμως αν θέλατε να μας τρομάξετε στ’ αλήθεια, να μας κοπούν τα ήπατα και κάθε διάθεση γέλιου, θα έπρεπε να κάνετε έναν απολογισμό της διακυβέρνησής σας, τα πεπραγμένα σας τέλος πάντων, για να δούμε ποιό είναι το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών, ΑΠΟ ΤΊ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ.

Θα έπρεπε να μας πείτε:
(περισσότερα…)

Aside

Το «ακατάσχετο» της ντροπής

image02Την ώρα που «βγάζουν στο σφυρί» τα σπίτια των πολιτών και κατάσχουν μέχρι και τα επιδόματα ανεργίας, την ίδια ώρα οι βουλευτές ρυθμίζουν «ακατάσχετο» στο 40% των κρατικών επιδοτήσεων για τα κόμματά τους.

Την ώρα που η εφορία τσακίζει τους φορολογούμενους και δεσμεύει σπίτια και περιουσίες ακόμα και για ευτελή ποσά, την ίδια ώρα το πολιτικό κατεστημένο προστατεύει τα κόμματα από τράπεζες και οφειλές θεσπίζοντας «ακατάσχετο» ντροπής προκειμένου όπως υποστηρίζουν οι «εθνοπατέρες» να μπορούν τα κόμματα να έχουν ένα ποσό που θα τους επιτρέπει να διαβιούν. (περισσότερα…)

Το κόμμα είναι ο δήμιος της δημοκρατίας έχοντας πρώτα εξοντώσει την δημοκρατία στο εσωτερικό του.

38c3a459fa3a442587f06381912429b8Στις περισσότερες αναρτήσεις, αλλά και στα σχόλια, επιμένω στην αντιδιαστολή “ηγεσία ενός κόμματος” από τη μια και “μέλη και οπαδοί” ή “κομματικός λαός” από την άλλη. Δεν είναι τυχαίο. Και έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτή η διάκριση. Με την χρήση απλώς της λέξης “κόμμα” συμπεριλαμβάνουμε και τους δύο, ηγεσία και κομματικό λαό, σε μια έννοια, και συνήθως κάνοντάς το, φορτώνουμε άθελά μας τα αμαρτήματα που προορίζονται να βαρύνουν αποκλεστικά την κομματική ηγεσία και στις πλάτες του “κομματικού λαού”.

Το κόμμα, το κοινοβουλευτικό κόμμα, με τον τρόπο που υπάρχει και λειτουργεί στις κοινοβουλευτικές “δημοκρατίες”, έχει σκοτώσει την δημοκρατία στο εσωτερικό του πολύ πριν πάρει μέρος, μαζί και με τα άλλα κόμματα, στην εξόντωση και στον σφαγιασμό της δημοκρατίας στο πολίτευμα μιας χώρας. (περισσότερα…)

Η συγκέντρωση πλούτου σε λίγα χέρια, η οικονομική ανισότητα, είναι το σύμπτωμα…..

12000cfbb78337faad65531bdd0e3bc0…Η ασθένεια είναι η συγκέντρωση πολιτικής εξουσίας σε λίγα χέρια. Η πολιτική ολιγαρχία.

Οι “σχέσεις παραγωγής”, (όπως οι δουλοκτητικές, οι φεουδαρχικές, οι καπιταλιστικές και οι σοσιαλιστικές σχέσεις παραγωγής), δηλαδή αυτό που λέμε οικονομικό σύστημα, είναι κάτι που άλλαξε και αλλάζει στην ιστορία του ανθρώπινου είδους. (περισσότερα…)

Επατήθη η ουρά των εχιδνών

f625bd916419379380d63c5a654dd4aeΤου Γιάννη Μαρίνου

Τον Νοέμβριο του 1991 είχα δημοσιεύσει σε αυτή τη στήλη αποσπάσματα από ένα κείμενο του μεγάλου Εμμανουήλ Ροΐδη. Σε αυτό, πριν από 150 χρόνια, ανέτεμνε ανελέητα την αυτοπαγίδευση των εκάστοτε πολιτικών μας στην κομματική πελατεία τους – με την οποία έχουν φορτώσει μονίμως το Δημόσιο και τα ρετιρέ των ΔΕΚΟ. Του παραχωρώ τον λόγο και όσοι γονείς θυμούνται ακόμη την καθαρεύουσα, ας κάνουν τη μετάφραση στους γλωσσικά απογυμνωμένους ημιαγγλόγλωσσους γόνους τους. (περισσότερα…)

Δεν τσιμπάμε άλλο το αγκίστρι …

2ac08b992e045c42a39974a7b9160c96Αναστήσαμε για άλλη μια φορά , πήραμε και το Άγιο Φως, και πορευόμαστε για το αύριο, το οποίο ήρθε η ώρα μας να το επιλέξουμε…

Μπήκαμε πλέον στην τελική ευθεία, στον τελευταίο μήνα προ των εκλογών.

Κοντοζυγώνει η ώρα όπου μπορούμε να έχουμε λόγο για όσα διαδραματίζονται για εμάς χωρίς εμάς… Να αλλάξουμε δηλαδή το πολιτικό σκηνικό και να μαυρίσουμε αυτούς που ανέλαβαν την εργολαβία ισοπέδωσης της πατρίδας μας.

Σε αυτές τις εκλογές έχουμε την μοναδική ευκαιρία να τους χαλάσουμε τα σχέδια … Ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε από τους σύγχρονους εφιάλτες!!! (περισσότερα…)

Aυτοαμνηστευμένοι δήμιοι.

cb0044387de205a70dbf33f96d7ce388Του Χρήστου Γιανναρά

Η καταστροφή είναι δεδομένη, το ίδιο και η απόγνωση. H πρώτη δεν είναι για όλους ευδιάκριτη, η δεύτερη ακόμα δεν κραυγάζει. Eπιτείνεται συνεχώς η οικονομική ανισότητα, η άδικη μεταχείριση των πολιτών από το κράτος – και η αδικία είναι το πιο εύφλεκτο υλικό, προσάναμμα για το χάος.

H αδικία, η άνιση μεταχείριση, σαρκώνεται σε προκλητικές εικόνες: Tο εμπορικό κέντρο, σε κάποιες πόλεις,…

προδίδει σφύζουσα ευζωία, οι ραγδαία πολλαπλασιαζόμενες καφετέριες, σε κάθε πόλη, και οι αναιδείς, απτόητες τιμές τους, το ίδιο. Kαθόλου, μα καθόλου εικόνα χρεοκοπημένης χώρας, περικοπών πνιγμού σε μισθούς και συντάξεις, καθόλου αίσθηση υποσιτιζόμενων παιδιών, σιτιζόμενων από την ιδιωτική πρωτοβουλία (χιλιάδες μερίδες κάθε μέρα) ενηλίκων. (περισσότερα…)

Άλλος χρωστάει αλλά εσύ πληρώνεις…

4a4af1ddca126b216d1460b4c76b14f1Υπάρχει ένα μείζον θέμα ηθικής τάξεως σε αυτή την κρίση που τρέχει στον έκτο χρόνο της (από το 2009), και αυτό είναι “ποιος πληρώνει τί και γιατί;”.

Πρώτα περάσαμε από το πρόστυχο ψέμα του “μαζί τα φάγαμε” του γίγαντα της πολιτικής κ. Πάγκαλου, που όμως ξέχασε να πει ποιούς εννοούσε με το “μαζί”!

Ουσιαστικά ήταν μια προσπάθεια του φαύλου πολιτικού κατεστημένου να μοιράσει συλλογικές ευθύνες για τα διαχειριστικά λάθη και παραλείψεις (χωρίς να καταλογίσουμε καν δόλο ή προσωπικό πλουτισμό) των ως τότε κυβερνώντων, ώστε να νομιμοποιήσει τις οριζόντιες ενέργειες, κυρίως κατά της παραγωγικής τάξης, που θα επακολουθούσαν. (περισσότερα…)

Κωδικός: Πατρίδα

44a2b57bfc8b05a91f559fe05baafeacΌλων το ερώτημα είναι “τι κάνουμε τώρα;” Για να δοθεί η απάντηση πρέπει να γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί που κάνουν το ερώτημα διότι τούτη η χώρα είχε και έχει τρεις λαούς και όχι έναν.
Ο πρώτος λαός είναι οι βολεμένοι του συστήματος που απλά έχουν ξεβολευτεί και δεν μπορούν να έχουν την νεόπλουτη ζωή που είχαν πριν από 3 χρόνια. Ο δεύτερος λαός είναι αυτός, που ναι μεν δούλευε χωρίς να είναι άμεσα κρατικοδίαιτος, αλλά πέρα από την ζωή του δεν τον ένοιαζε τι συμβαίνει στην χώρα. Υπάρχει και ο τρίτος λαός. Αυτός που δούλευε, όπως ο δεύτερος, αλλά δεν κοιμόταν ήσυχος για ό,τι στραβό έβλεπε, ακόμα κι αν δεν του έλειπε τίποτε.
Η απάντηση λοιπόν δε μπορεί να είναι ίδια και για τους τρεις. Οι πρώτοι θέλουν την λύση να γυρίσουν πίσω στην μάσα, στην ξάπλα και στην καλή ζωή. Οι δεύτεροι θέλουν την λύση να γυρίσουν πίσω στο αξιοπρεπές μεροκάματο ακόμα κι αν έχουμε τον Χίτλερ εξουσία. Οι τρίτοι δεν βολεύονται με τίποτε πια. Ούτε με την οικονομική ευμάρεια αλλά ούτε και με το πολιτικό σύστημα που θα δώσει λύση αλλά θα είναι σαθρό. (περισσότερα…)